Vulcano Bay

Vandaag weer vroeg op. We gingen naar Vulcano Bay, het waterpark van Universal. 

Om kwart over 8 zaten we al in de auto en om 9.00 uur reden we de parkeergarage in. Dit is dezelfde parkeergarage als voor de themaparken, een deel van de garage is alleen bestemd voor de mensen die naar Vulcano Bay gaan. Vanaf daar word je dan met een bus naar de ingang van Vulcano Bay gebracht.

Bij de ingang werd je ticket en je duim weer gescand. Ook kreeg je een polsband, een TapuTapu genaamd. Met deze band maak je een reservering voor een glijbaan waar een wachttijd voor is. Je kunt dan ondertussen andere dingen doen waar geen wachttijd voor is of waar bij de wachttijd staat 'ride now'. Op je polsband kun je zien hoe lang je nog moet wachten. Hij begint te trillen als je wachttijd om is en dan kun je naar de glijbaan toe.

Allereerst hebben we onze handdoeken op 4 bedjes gelegd, toen zijn we met onze Tapu een reservering gaan maken voor de Krakatau Aqua Coaster. Dit is de populairste attractie van Vulcano Bay. De wachttijd was al 110 minuten (later op de dag was dat zelfs meer dan 5 uur!).

Vervolgens hebben we de creditcard gekoppeld aan de Tapu zodat we daarmee konden betalen en we de creditcard op konden bergen in een locker samen met de andere waardevolle spullen.

En toen was het tijd voor onze eerste glijbaan. Bij de 'Honu' (de zeeschildpad) stond 'right now' dus daar de trappen op. Je neemt boven plaats in een familie-raft en dan ga je met zijn 4en de glijbaan af. Deze glijbaan heeft 2 hoge muren waar je dan tegenaan glijdt (zie foto).

Erg leuk, maar ook erg snel voorbij! 

We hebben gelijk maar de andere gedaan, die er meteen naast zit, de 'Ika Moana' (de walvis). Ook hier ging je in een familie-raft de glijbaan in. Deze was minder spectaculair dan de vorige.

Vervolgens de Lazy River in. Helaas waren er geen vrije banden. Het eerste rondje hebben we daarom zwemmend/lopend gedaan. Maar na een rondje hadden we dan toch 4 banden te pakken. We hebben heerlijk een aantal rondjes gedobberd.

Na een rondje of 4 vonden we het weer tijd voor een glijbaan. We hebben de 'Puihi Round Raft Ride' gedaan. Wederom een familie-raft glijbaan. Deze vonden we erg leuk. 

Vervolgens hebben we zwemvesten aangetrokken waarmee we de Fearless River ingingen. Dit is een rivier met flinke stroomversnellingen. Het eerste rondje was heerlijk, het 2e rondje waren Maurice en ik net op het punt waar regelmatig een grote golf vrijkomt om nog meer vaart aan de rivier te geven. We kwamen dus midden in die golf en ik werd heel hard tegen de kant aan gedrukt. Het deed erg veel pijn dus ik was er klaar mee. Maurice ging met mij mee eruit, Caro en Olaf gingen nog een rondje.

Inmiddels was het tijd voor de Krakatau. Dit is een achtbaan-waterglijbaan. Je zit met zijn 4en achter elkaar in een bootje. Je gaat eerst hard naar beneden waarna je dus weer omhoog gaat, dan maak je wat bochten en dan even verderop weer hard naar beneden en weer omhoog, een achtbaan effect zeg maar. 

We vonden hem erg leuk, maar of het 5 uur wachten waard is...?

Hierna checken Maurice en Caro in voor de 'Kala & Tai Nui Serpentine Slides'. Dit is een 'drop door' glijbaan, wat wil zeggen dat de bodem onder te weggaat en je naar beneden de glijbaan invalt. Olaf en ik lieten deze aan ons voorbij gaan. De wachttijd was 105 minuten.

We besloten even pauze te nemen en zijn naar onze bedjes gelopen. Olaf niet, die gaat maar door. Eerst naar het golfslagbad, toen weer in de Lazy River en de Fearless River. 

Toen hij weer terugkwam bij ons besloten we weer op pad te gaan. We gingen dit keer in de 'Tonga of Taniwha tubes' (2 groene glijbanen). Bij deze glijbaan zit je met zijn 2en achter elkaar in een band. 

Hierna was het voor Maurice en Caro tijd om naar de Kala & Tai Nui te gaan. 

Olaf en ik zijn ondertussen 2x van de 'Raki of Taniwha tubes' (2 blauwe glijbanen) gegaan (beide keren dezelfde) en nog een keer van de groene.

Toen we de 3e keer beneden kwamen zaten Caro en Maurice op ons te wachten. Caro vond hun glijbaan in eerste instantie doodeng maar toen ze eenmaal op weg was viel het mee zei ze.

We zijn met zijn 4en nog een keer van de blauwe gegaan.

Om half 4, we hadden net ingecheckt voor de 'Punga Racers', begon het keihard te regenen. Onze bedjes met onze handdoeken waren helemaal aan de andere kant van het park. Toen we daar aankwamen was het grootste deel van onze spullen doorweekt. Alleen de spullen die in het midden onder de parasol lagen waren nog droog. Maar al snel begon de parasol ook water door te laten en stonden we daaronder ook niet meer droog.

Dus alle spullen bij elkaar gepakt en door de stromende regen naar de lockers. Hier stonden we in ieder geval droog. Maurice heeft met Caro en Olaf de handdoeken uit staan wringen, die waren echt doorweekt!

We wilden hier wachten totdat het droog zou worden, maar het leek wel alsof het alleen maar harder ging regenen. Na ongeveer 3 kwartier besloten we dan toch maar door de stromende regen naar de uitgang te gaan. 

Eenmaal bij de uitgang bleek dat we niet de enigen waren. Er stond een gigantische rij te wachten voor de bussen. Gelukkig stonden we overdekt en dus droog. 

Toen we bijna bij de bussen waren ontstond er achter ons een enorme ruzie. Een grote groep mensen was heel sneaky omgelopen en wilden zo de lange wachtrij omzeilen. Ze liepen zo de wachtrij in, maar de medewerker van Universal pikte dat niet en beval ze uit de rij te gaan en achteraan te sluiten, net zoals iedereen. Ze gaven een hele grote bek en gingen onder de lijn door zodat ze nóg meer vooraan kwamen te staan. De medewerker haalde de security erbij en het ontaarde in een flinke ruzie. 

Hoe het is afgelopen weten we niet want we konden de bus in. Brrr, wat was het koud in de bus! En ook al is het nog steeds 30 graden buiten, als je helemaal doorweekt bent dan is de airco echt niet fijn.

Aangekomen bij de auto hebben we nogmaals alle handdoeken uit staan wringen en hebben we onze vochtige kleren aangetrokken. 

Om half 6 reden we weg van de parkeerplaats, toen was het net droog geworden. 

Het verkeer terug naar huis was een drama. Alleen maar file. We hebben er denk ik 1,5 uur over gedaan.

Thuis hebben we allemaal lekker een warme douche genomen en ik heb alle natte spullen gelijk in de wasmachine gegooid.

Het was bijna half 9 toen we in de auto stapten om te gaan eten. Voor deze ene keer besloten we fastfood te gaan eten omdat we snel iets wilden eten en zijn naar de McDonalds gegaan. 

Als toetje hebben we een ijsje gehaald bij Twistee Treat. Maurice nam een medium hoorntje met vanille-softijs en caramel. Olaf en ik namen allebei een medium twirl (ijs in een bekertje). Olaf vanille-ijs met caramel en Oreo en ik vanille/chocolade-softijs met Kit-Kat en hot fudge.

Jemig, wat een bizar grote bekers waren het! Een volgende keer zal ik gewoon small bestellen! Maar het was wel erg lekker.

We zagen trouwens een heel bijzonder natuurverschijnsel, een regenboogverkleuring bovenaan een wolk (zie foto's). Iemand een idee wat dat veroorzaakt? 

En nu thuis nog het blog afmaken, de was opvouwen en dan lekker naar bed. Morgen gaan we naar Jacksonville. 

Even opsplitsen vandaag.

Vanochtend weer lekker rustig aan gedaan. Op ons gemak opstaan en aankleden. Maurice en Caro samen brood en koffie halen en gezellig met zijn 4en eten met de Nederlandse radio aan. Heerlijk hoor, vakantie!

Vervolgens weer even lekker relaxen bij het zwembad. Totdat Olaf besloot om bommetjes te gaan maken, weg rust!

Om 13.00 uur zijn we in de auto gestapt, op weg naar International Drive Orlando. Caro en ik gingen shoppen bij de Premium Outlets.

Maurice en Olaf gingen naar het schuin tegenover de outlets gelegen Dezerland, Florida's grootste indoor amusements-centrum. Je kunt daar binnen karten, bowlen, glow in the dark golfen, naar de bioscoop, naar een auto- en een James Bond museum, maar ook naar een hal met alleen flipperkasten of naar een arcade met allemaal spellen.

De mannen hebben zich hier enorm vermaakt.

Met de gewonnen punten konden aan het eind cadeaus uitgezocht worden. Zie hier wat ze uiteindelijk uitgezocht hebben. 

Hoe gaan we dat meenemen naar huis????

Caro en ik hebben ondertussen heerlijk geshopt. Caro is eindelijk geslaagd voor haar nieuwe schoenen:

Verder hebben we niet zo heel veel gekocht. Ik 2 t-shirts en Caro een joggingbroek bij de GAP, een nieuw bikinitopje voor Caro en bij Calvin Klein ondergoed voor Caro.

We kwamen tijdens het shoppen dit tegen, van Carlo's Bakery:

Je kunt gewoon een punt taart uit de muur trekken!

We hadden om half 6 met de mannen afgesproken, maar die appten om kwart over 5 dat ze nog bezig waren en of we om 18.00 uur af konden spreken. Prima hoor, dan konden wij nog even een koud drankje (Caro een Iced Peach Green Tea en ik een Caramel Frapuccino) halen bij de Starbucks.

We zaten net lekker op een bankje buiten van ons drankje te genieten toen de mannen aangelopen kwamen. Mét tassen van de Levi's en Under Armour. Die waren stiekem ook gaan shoppen!

Als laatste nog even snel terug naar de GAP waar we een leuk vest hadden gezien voor Olaf wat hij dus even moest gaan passen. Nadat we dat afgerekend hadden zijn we naar de auto gelopen. Het was al half 7 en we hadden allemaal best trek. De navigatie werd ingesteld op Ford's Garage bij Championsgate.

We reden langs Fun Spot en zagen deze attractie omhoog gaan:

Ik vind zweefmolens normaal al niet leuk, dit lijkt me helemaal een nachtmerrie!

Zoals je op de voorgaande foto's ziet was de lucht weer erg donker en deze reden wij tegemoet. Net voordat we de 192 op reden begon het me toch te regenen! Zo hard dat de ruitenwissers het niet bij konden houden. De rest van de weg bleef het zo hard regenen. We moesten langzaam rijden want je zag erg weinig.

En op sommige stukken weg stond er al een laag water waar je doorheen moest wat voor flink opspattend water zorgde.

Als er dan een auto tegemoet kwam die door zo'n plas reed, dan kon je even niks meer zien. Zo wilde ik net een foto maken van de sproeiers die aan stonden om de planten water te geven (in de stromende regen, dat vonden we erg grappig om te zien) toen er nét een auto voorbij reed. 

Dus geen foto's van de sproeiers, helaas.

Aangekomen bij Ford's Garage plensde het nog steeds. Ik snel de auto uit om te informeren of ze een tafel voor 4 hadden. Die hadden ze gelukkig meteen, dus gauw de anderen geroepen en plaatsgenomen aan tafel. 

Deze gloednieuwe vestiging (half juli geopend) zag er schitterend uit. Geweldig om te zien hoe ze het garage-thema overal in hebben doorgevoerd: van de wasbakken op de wc, tot de servetten

We hebben hier heerlijk gegeten. Caro en ik zijn voor een kleine burger gegaan, Olaf de chicken tenders en Maurice had Mac'n'cheese met kip.

Rond kwart over 9 waren we weer thuis. Eerst even alle aankopen opgeruimd, de droger aangezet en de vaatwasser uitgeruimd.

En toen het blog van vandaag geschreven. Vanavond weer een beetje bijtijds naar bed, want morgen weer vroeg op. Hopelijk lukt het om te slapen want volgens mij hebben de buren visite, wat een herrie maken ze!

Weer een dagje Universal

Vanmorgen ging de wekker al om 7.00 uur. We wilden weer een dagje Universal doen (we hebben niet voor niets 14-daagse kaarten) en dan moet je er wel een beetje vroeg zijn. We hadden gisteren al brood gehaald zodat we dat vandaag konden roosteren, dat scheelde weer rijd. Terwijl Maurice het brood roosterde, pakte ik alle spullen die we mee wilden nemen en vouwde ik de regenponcho's weer op zodat we die mee konden nemen. Er stonden namelijk een paar waterattracties op de planning.

Dit keer ging de reis erheen best voorspoedig, weinig file, en om 9.00 uur reden we de parkeergarage in. 

Eenmaal in het park gelijk de app gecheckt voor de wachttijden. Die waren bij de meest populaire attracties al een uur, vandaag is dus een erg drukke dag.

We wilden als eerste 'Skull Island: the reign of Kong' doen , want daar staat normaal altijd een hele lange rij en nu stond in de app maar 15 minuten. Maar toen we daar aankwamen zagen we 'delayed' staan, oftewel dicht. Dan maar door naar Jurassic Park River Adventure. De wachttijd was 15 minuten, dat viel mee.

De poncho's werden uit de tas gehaald en aangetrokken, want dit is een waterattractie en we hadden geen zin in een nat pak. We zaten op de 3e rij, dus uiteindelijk viel het mee. Maar de mensen op  eerste rij waren doorweekt. Caro heeft niets meegekregen van de rit, zij had haar capuchon over haar gezicht getrokken zodat haar mascara niet uit zou lopen! Op onderstaande foto's zie je het bootje landen en je ziet, doordat er zo enorm veel water opspat, een regenboog nadat het bootje weer weg is.

We besloten terug te lopen naar Dudley Do-right's Ripsaw Falls, ook een waterattractie, we hadden tenslotte de poncho's al uit de tas.

Maar toen we langs Kong liepen zagen we dat ie nu wel open was en dat de wachttijd 25 minuten was. Dan eerst maar daar in. Het was een 4d attractie dus je kreeg weer zo'n fijne 3d bril op. 

We vonden het niet echt spectaculair en vooral ook heel kort. Gelukkig hebben we hier niet een uur voor in de rij gestaan.

En toen door naar de Ripsaw Falls. Hier was de wachttijd 25 minuten, maar al na 5 minuten werd er omgeroepen dat de wachttijd was veranderd naar 60! Eh ..wat? Van 25 opeens naar 60? Nou ja, we zien het wel. Na een tijdje werd er zelfs omgeroepen dat de wachttijd voor de mensen die net aansloten was veranderd in 95 minuten. Hoe kan dat zo snel gaan? 

Het liep ook wel héél langzaam door. Toen we eenmaal zagen waar je in de boomstammen ging stappen wisten we meteen wat de oorzaak was. Alle mensen met een Express-pas (voor 60 dollar per persoon kun je een Express-pas kopen en dan kun je sneller in de attracties) gingen voor en dat waren er vandaag héél veel!

Na 3 kwartier waren we dan eindelijk aan de beurt. Caro wilde dat ik voorin ging, maar de kleinste moest voorin, sorry Caro! Gelukkig hadden we onze poncho's aan, wat je wordt hierin niet nat, maar echt doorweekt!! Je kreeg me toch golven water over je heen! Zelfs mét poncho heb ik het niet helemaal droog weten te houden!

Wat wilden we hierna doen? De wachttijden waren overal enorm lang. Bij de Jurassic World Velocicoaster was het een uur. We besloten het toch maar gewoon te doen. We wilden deze heel graag nog en keer doen en dan stonden we in ieder geval uit de zon en voor een deel ook in de airco. Want het was zó warm vandaag! Het zweet gutste van je af.

Ook hier weer veel last van de Express rij. Vooral tot aan de lockers ging het erg langzaam. Na de lockers wordt het 1 wachtrij. 

En ik had op buienradar gezien dat het over ruim een uur zou gaan regenen. En nu gaan regenbuien hier bijna altijd samen met onweer en wanneer dat in de buurt is dan worden de achtbanen en andere buitenattracties stil gelegd. Ik was dus bang dat we een uur in de rij zouden staan en dat dan, nét voordat we aan de beurt zouden zijn, gezegd wordt: "sorry, we're closed".

Maar de gevreesde buien kwamen niet en we mochten uiteindelijk plaatsnemen in de achtbanen. Pfff, ik vond hem nu nóg enger! Ik heb weer keihard zitten krijsen en de rest was mij keihard aan het uitlachen. Maar ik vind hem gewoon heel heftig, met die stukken dat je op je kop hangt enzo.

Hierna besloten we de Harry Potter trein te nemen naar Universal Studios. Andersom dus dan eerder deze week. Je krijgt op de terugweg een ander verhaal te zien dan op de heenweg.

Aangekomen in Studios waren we er eigenlijk wel klaar mee. Het is zó warm vandaag en al dat lange staan in de wachtrijen had ons gesloopt.

Dus het park uit, en om half 3 zaten we in de auto, terug naar huis.

Daar hebben we heerlijk bij het zwembad gelegen. En ondertussen had ik nog naar eens een was aangezet.

Ook heb ik foto's gemaakt van ons huisdier, de kleine gecko die binnen de lanai zit. Hij zat net te lonken naar een ander hagedisje die buiten op de lanai zit. Dan blaast hij zijn keel op. Het is me gelukt om dat op de foto vast te leggen.

Na het douchen en aankleden zijn we in de auto gestapt voor het avondeten. Op de radio hoorden we de dj zeggen dat het vandaag een hete dag was met een hele hoge luchtvochtigheid, daardoor was de gevoelstemperatuur 105°F (40,5°C). Het lag dus niet aan ons dat we vandaag wat meer moeite hadden met de warmte!

We zijn gaan eten bij Outback Steakhouse. We hebben wel eens beter gegeten bij een Outback. Mijn steak was te ver gebakken. Ik wil hem 'medium rare' dus lekker rood van binnen. Die van mij was roze en eerder medium te noemen. Ik zei dit tegen de serveerster. Hij werd meteen meegenomen en ik zou een nieuwe krijgen. Deze werd na een tijdje gebracht. Ook iets te ver doorgebakken, maar ik heb hem toch maar opgegeten. Ik voel me dan toch een beetje beschaamd én ik wilde niet nog langer wachten.

We hebben uiteindelijk niet hoeven betalen voor mijn steak. Dat is echt zo typisch Amerikaans.

Tenslotte nog 'even' de Walmart ingegaan voor wat boodschappen. Pff, dit was een grote Walmart zeg! En druk!!! Je kunt je echt uren vermaken in deze winkel.

Bij thuiskomst snel nog even het blog schrijven en dan zo lekker mijn bed in. 

O ja, alles is hier Disney. Overal om je heen zie je Disney reclame en Disney kleding en speelgoed. Zo erg dat Caro zelfs Mickey gaat zien in de wolken!